"Dieven breken vaak in wanneer slachtoffers naar begrafenis zijn"

Plaatselijke begrafenisondernemers in het Oost-Vlaamse Ninove worden
aangeraden niet langer rouwbrieven met adresgegevens uit te hangen.
Volgens de politie trekken de brieven dieven aan.

Duizenden bij uitvaart Jörg Haider

KLAGENFURT (ANP) - In Klagenfurt zijn zaterdag de rouwplechtigheden voor de rechtspopulist Jörg Haider begonnen.
Duizenden Oostenrijkers stonden bij zonnig herfstweer aan de kant van de weg toen de doodskist door de straten
van de hoofdstad van Karinthië werd gedragen.
De Oostenrijkse autoriteiten verwachtten meer dan 30.000 mensen voor een laatste groet aan Jörg Haider,
maar de opkomst lijkt volgens de politie lager. De extreem rechtse politicus kwam een week geleden om toen hij dronken
een auto-ongeluk veroorzaakte.
De Oostenrijkse tv zendt de urenlange rouwplechtigheden live uit. Onder de gasten zijn bondspresident Heinz Fischer en
bondskanselier Alfred Gusenbauer.
De ceremonie wordt omlijst met Karinthische muziek en folklore. Het centrum van Klagenfurt is afgezet voor het autoverkeer.
De Oostenrijkse spoorwegen zetten speciale treinen in.
Oostenrijk kwam in de EU tijdelijk in een politiek isolement terecht toen de rechtse FPÖ van Jörg Haider in 2000 toetrad tot
de regering in Wenen. De rechtse retoriek tegen buitenlanders en sympathiebetuigingen aan bepaalde aspecten van de
Hitlerdictatuur werden in andere Europese landen niet aanvaardbaar geacht.   

---

  Opa steelt begrafenisgeld kleindochter

AMSTERDAM -  De Engelse politie heeft een opa opgepakt voor inbraak in zijn dochters huis.
Thomas Spoors (56) stal geld van zijn dochter, wat zij had gespaard voor de begrafenis van
haar zesjarige dochter.

De zesjarige Shannon Spoors liep tijdens een barbecue ernstige brandwonden op.
Het meisje overleed twee maanden later aan haar verwondingen. Haar moeder Suzanne
spaarde voor de begrafenis. Opa Spoors (56) had andere plannen en wilde met dit geld
wedden op paardenraces, vertelde hij de politie.

(Bron: De Telegraaf 11-09-2008)

'Terminale' man schenkt alles weg, maar blijft leven

De 72-jarige Schot Andrew Lees kreeg vorig jaar te horen dat hij aan terminale long-
en leverkanker leed. De prognose: nog maximum vier tot zes weken te leven. De man
gaf meteen al zijn spaarcenten - zo'n 18.000 pond - weg aan familie en vrienden en regelde
een eigen begrafenis in stijl.
Eén jaar later blijkt de man nog steeds in leven, hij lijdt weliswaar aan een ernstige longaandoening,
maar van terminale kanker blijkt helemaal geen sprake. Lees is bankroet en is van plan de artsen
van het Sint Johns Hospital in Livingstone - die een verkeerde diagnose hadden gesteld - aan te klagen.

"Ik gaf al mijn geld weg omdat ik dacht dat ik het toch niet meer nodig zou hebben", vertelt de man.
"Ik gaf alles wat ik had aan mijn kinderen, kleinkinderen, verre familieleden en dierbare vrienden.
Ik regelde ook mijn eigen begrafenis en kocht een grafsteen voor op het kerkhof van Blackburn.
Toen ik bleef leven, bleek dat ik helemaal niet stervende was. Ik lijdt aan COPD, een ernstige
longaandoening die mijn luchtwegen vernauwt, maar niet meteen dodelijk hoeft te zijn. Het gevolg
is nu dat ik de elektrische rolstoel die ik nodig heb niet kan betalen, waardoor ik aan mijn huis gebonden ben."

(Bron: HLN.BE 11-09-2008)

Vrijdag uitvaart soldaat Ten Brinke 

REKKEN - De in Afghanistan omgekomen militair Jos ten Brinke wordt
vrijdag begraven in zijn woonplaats Rekken.

De soldaat eerste klasse wordt begraven op de begraafplaats aan de Rekkenseweg.
De uitvaart begint om 11.00 uur in de naastgelegen kerk. De gemeente Berkelland
verwacht veel publieke belangstelling. Twentsche Courant Tubantia meldde woensdagavond
dat Defensie een grote tent plaatst naast café-restaurant Kerkemeijer. Ook wordt de Rekkenseweg afgesloten.

Sportclub Rekken, waar Ten Brinke lid van was, heeft alle wedstrijden voor komend weekeinde afgelast.
 

(Bron: Omroep Gelderland 10-09-2008)
  

Nederlander te optimistisch over inkomen bij dood partner

AMSTERDAM -  De helft van de Nederlanders denkt dat hun inkomen
niet zal veranderen bij het overlijden van hun partner.

Dit blijkt uit onderzoek van uitvaartverzekeraar Dela. Maar liefs 6 % denk er zelfs op vooruit te gaan.

De verzekeraar vindt dat mensen een te optimistisch beeld hebben. Het wegvallen van het inkomen
van de partner betekent meestal juist een enorme achteruitgang.

Achteruitgang

Een nabestaandenpensioen alleen is vaak niet genoeg en vangt deze achteruitgang maar gedeeltelijk op.

Dat de kosten van de uitvaart, in 2008 gemiddeld € 5.750, evenals de kosten voor notaris en grafmonument,
er nog bij komen daar heeft één derde van de respondenten helemaal niet aan gedacht.

Mensen sluiten vaak uitvaartverzekeringen en een overlijdingsrisicoverzekering af. Maar een kwart weet niet
wat het verschil is tussen beide verzekeringen. De eerste is om de uitvaart te betalen en de tweede is een
extra lijfrente voor het aflossen van de hypotheek na overlijden.

Onduidelijkheid

In twee derde van de gevallen is er maar één partner die de administratie en allerlei andere belangrijke financiële
zaken regelt. Het kan tot veel onduidelijkheid leiden als juist die persoon komt te overlijden, aldus Dela  

Veel belangstelling voor uitvaart Percy

ORANJESTAD - In de San Francisco-kerk in de Arubaanse hoofdstad Oranjestad is om twee
uur maandagmiddag lokale tijd de uitvaartdienst voor modeontwerper Percy Irausquin begonnen.

De 39-jarige Irausquin overleed 14 augustus als gevolg van een hersenbloeding in zijn woning in Amsterdam.
Voor aanvang van de dienst stonden zo'n zevenhonderd mensen voor de kerk in de rij om de familie te condoleren.
Onder hen waren premier Nelson Oduber en zijn vrouw, gouverneur Fredis Refunjol en gade en minister van
Onderwijs Marisol Lopez-Tromp. Tromps trouwjurk was van de hand van Irausquin.

Koor
Toen de kist met het stoffelijk overschot van Irausquin de kerk werd binnengedragen zong een koor a cappela
"We will remember", een lied gecomponeerd door Arubaanse vrienden van de modeontwerper.
Arjan Mallie, met wie Percy Irausquin het langst een liefdesrelatie had, sprak aan het begin van de dienst.
"Het leven met jou was een sprookje en jij was de prins. Helaas kwamen er vuurspuwende draken,
zakenmannen, die misbruik van je maakten. Je bleef echter je goedaardige karakter houden en je bleef
de mooiste droomjurken maken."

Kerkdienst
De kerkdienst duurt twee uur, aansluitend is de begrafenis op begraafplaats Sabana Basora.
  

Twijfel over komst Sandra Roelofs

vrijdag 15 augustus 2008 | 07:22

DEN HAAG - De nabestaanden van de omgekomen cameraman van RTL Nieuws, Stan Storimans,
zijn er nog niet uit of de Nederlandse echtgenote van de Georgische president, Sandra Roelofs,
welkom is op zijn begrafenis.

De familie vreest dat de ceremonie door haar aanwezigheid een politieke lading krijgt.

De Georgische president Mikhail Saakashvili kondigde dinsdagavond aan dat zijn echtgenote
de begrafenis van Storimans wil bijwonen om haar medeleven te betuigen. De 39-jarige cameraman
was die ochtend in de stad Gori bij een granaatinslag omgekomen. Hij deed daar met RTL-correspondent
Jeroen Akkermans, die gewond raakte, verslag van de Russische invasie.

Vlak voor Saakashvili's mededeling was via officiële kanalen aan Storimans vrouw gevraagd of Roelofs
bij de begrafenis kon zijn. Zij heeft daarover nog geen besluit genomen. Roel de Hees, de cameraman
die Storimans bedrijf voortzet en woordvoerder van de familie: "Wij gaan uit van de goede intenties,
maar wegen ook af of haar medeleven gemeend is. En of de begrafenis met haar bezoek een politiek podium wordt."

Het stoffelijk overschot van Storiman komt naar verwachting morgen in Nederland aan.
In Georgië worden de laatste formaliteiten afgehandeld.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken weet nog niet of er iemand namens het kabinet bij de begrafenis aanwezig zal zijn.

De familie zegt media niet te weren van de begrafenis, maar wel in de kerk in besloten kring afscheid te willen nemen van Storimans.   

Thuis een uitvaart bijwonen

EINDHOVEN - Een paar jaar geleden stond Bart Robben (24) op een avond op zijn balkon.
Hij bedacht zich dat het eigenlijk heel vreemd was dat we tegenwoordig overal beelden van maken,
maar niet van het afscheid van dierbaren. Dan hebben we immers wel wat anders aan het hoofd.
Bovendien zit niemand te wachten op rondlopende cameramensen die een uitvaartdienst verstoren.

De Eindhovenaar Robben heeft er iets op bedacht. Via zijn bedrijfje Memoria Media kunnen
nabestaanden een uitvaart in een crematorium laten opnemen. De camera's zijn onzichtbaar.
De beelden kunnen live via internet gevolgd worden door familie of vrienden die niet aanwezig
kunnen zijn. De nabestaanden krijgen een paar dagen later een dvd thuis met de registratie.
" In zo'n uur wordt vaak een heel leven samengevat. Het is mooi om dat voor later vast te leggen."

Robben was veertien jaar toen hij zijn vader verloor. Hij heeft het altijd jammer gevonden dat hij
van de uitvaart geen registratie heeft. "Het is gewoon fijn om dat ergens in de kast te hebben.
Stel, ik krijg later kinderen. Dan had ik ze kunnen laten zien wie opa was."

Robben begon in 2006 als student audiovisuele media zijn idee uit te werken.
Banken geloofden er niet in, toch kreeg hij met zijn compagnon Erwin Wullems een startkapitaal
van 250.000 euro bij elkaar.

Via uitvaartondernemingen zijn inmiddels in vier crematoria camera's ingebouwd.
De regie wordt live gevoerd vanachter een computerscherm op een kamer drie-hoog in de Kerkstraat
in Eindhoven door Robben of een van zijn medewerkers. De beelden zijn met een inlogcode via internet
te volgen. Die code wordt vooraf per mail gestuurd naar alle adressen die de nabestaanden opgeven. Het kost 250 euro.

Robben wil die prijs bewust laag houden, om zijn dienst voor zo veel mogelijk mensen toegankelijk te houden.
Hij streeft ernaar zijn bereik binnen drie jaar van vier naar dertig crematoria uit te breiden.

De vier nu zijn Breda, Dordrecht, Dieren en Winschoten. Met de Dela in Eindhoven, marktleider in Nederland,
kon hij nog geen afspraken maken. "Die hebben in één crematorium één stilstaande camera.
Maar dat is niet meer dan een webcam. Wij maken er echt een film van."

Robben, die 26 augustus afstudeert als European master media of arts, is genomineerd voor de
Studenten ondernemersprijs 2008. Die wordt op 4 september in Scheveningen uitgereikt.
"Het mooiste zijn de reacties achteraf. Iemand vertelde de dvd twee keer per dag te bekijken.
Of het verhaal van een vrouw in Canada die te ziek was om naar Nederland te komen voor de uitvaart
van haar dochter. Mensen zeggen: ik heb echt het gevoel dat ik erbij ben geweest."
  

Ziekenhuis moet uitvaartbedrijf in de gaten houden

vrijdag 15 augustus 2008 22:17

(Novum) - Als ziekenhuizen hun mortuarium door een particulier bedrijf laten beheren,
moeten zij erop toezien dat nabestaanden niet op een onaangename manier benaderd
worden door uitvaartondernemingen. Dit zei staatssecretaris van Binnenlandse Zaken
Ank Bijleveld (CDA) in antwoord op Kamervragen over het onethisch binnenhalen van
opdrachten door uitvaartbedrijven.

Kamerlid Khadija Arib van de PvdA stelde de vragen naar aanleiding van een artikel in DAG.
Hierin werd verslag gedaan van de 'onfrisse praktijken' in de uitvaartbranche.

Sommige ziekenhuizen laten hun mortuarium beheren door particulieren bedrijven.
Dit scheelt het ziekenhuis tijd en geld. De bedrijven die het mortuarium beheren,
krijgen zo de adresgegevens van de nabestaanden. In sommige gevallen misbruiken
ze deze gegevens om de nabestaanden op een 'onaangename en indringende manier'
te benaderen, zodat zij meer opdrachten binnenhalen. Zo zou een beheerder de familie
binnen een paar uur na overlijden al benaderen met een aanbieding voor een complete uitvaart.

Bijleveld vindt dat ziekenhuizen die hun mortuarium uitbesteden, afspraken moeten
maken met de uitvaartbedrijven zodat dit niet gebeurt. De koepelorganisatie van ziekenhuizen,
de Nederlandse Vereniging voor Ziekenhuizen, moet dit onder de aandacht brengen van haar leden.

De staatsecretaris wil niet onderzoeken hoe groot het probleem is. Ze noemt het handelen
van de uitvaartonderneming een zaak tussen de zorginstellingen en de bedrijven. 
Als nabestaanden zich onheus bejegend voelen, kunnen ze een klacht indienen tegen het
ziekenhuis of de uitvaartonderneming.  

Begrafenis vermoorde agente met korpseer op Zorgvlied

15 Juli 2008
Met korpseer wordt hoofdagente Gabriëlle Cevat, vorige week in Amstelveen
vermoord door een door haar op zijn rijgedrag aangesproken automobilist,
donderdagmiddag begraven op Zorgvlied. Bij alle politiebureaus in Nederland hangen
de vlaggen die dag tot na de uitvaart halfstok. Sinds zij werd omgebracht hebben in
heel Nederland duizenden mensen met steunbetuigingen gereageerd op de diverse
digitale condoleanceregisters. De politie heeft er een op de eigen website geopend:
http: //condoleance. politie-amsterdamamstelland. nl.
Het slachtoffer droomde ervan bij de bereden politie terecht te zullen komen.
De uitvaart met korpseer zal ook in het teken daarvan plaatsvinden.

De reacties zijn afkomstig van zowel collega's als ‘gewone' burgers.
Zij uitten woede, verslagenheid, onbegrip en verdriet op de sites. 'Gabriëlle heeft het
grootste offer gebracht dat ons vak kan vragen, ' zei korpschef Welten, die kort na haar
overlijden met de familie en de collega's in Amstelveen heeft gesproken.
Volgens de politie Amsterdam-Amstelland lopen van door collega's gestuurde
condoleanceberichten ‘de rillingen over je rug.'

Welten: "Alle collega's die ik vanaf dat tragische moment heb gesproken zijn niet
alleen ontzettend bedroefd en rouwend, maar ook aangedaan en aangeslagen.
En dat is bij mij niet anders. Gabriëlle was een collega die altijd aanwezig was.
Zij liet van zich horen en toonde haar stemming in goede en minder makkelijke tijden.
Zij had een hartstikke positieve emotie en kon heel ver gaan in haar aandacht voor mensen,
maar ook voor dieren. Iedereen die haar gekend heeft, wist hoe zij daar in op kon gaan."

Volgens Welten was Cevat een rechtgeaarde politievrouw, die zo dicht bij haar vak stond
dat ze elke vorm van onrechtvaardigheid wilde aanpakken. "Collega's die haar goed kenden
en met haar hebben gewerkt, weten dat het bij Gabrielle pastte ergens achteraan te gaan,
ook als zij geen dienst had."
  

Clouseau in Nederlandse Begrafenis Top 50

dinsdag 8 juli 2008
Uitvaartverzekeraar Dela heeft zijn jaarlijkse 'Uitvaartmuziek Top 50' bekend gemaakt.
Die wordt aangevoerd door Marco Borsato. Traditiegetrouw vinden we ook enkele nummers
Céline Dion en Rob De Nijs in het lijstje. Slechts één plaat van Vlaamse makelij heeft zijn
weg gevonden naar de bijzondere hitparade: Clouseau staat met 'Afscheid van een vriend' op 28.
Het heeft misschien een morbide trekje, maar muziek is nu eenmaal een zeer belangrijk gegeven
van troost in tijden van droefheid. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat er zoiets bestaat als
een 'Uitvaartmuziek Top 50'. 

De lijst is natuurlijk niet samengesteld op basis van verkoopcijfers, maar het gaat om nummers
waarvan mensen denken dat ze die op hun uitvaart willen laten horen. 

Marco Borsato is niet alleen megapopulair bij de levenden, ook bij de doden is hij de absolute
nummer één. Ten minste, toch op uitvaarten. Met 'Het water' voert hij de Uitvaarmuziek
Top 50 aan en met 'Afscheid nemen bestaat niet' mist hij net het erepodium. 

In het lijstje vinden we ook enkele Songfestivalnamen terug. Voor Céline Dion, die nummers
als 'Vole' en 'The power of love' op haar repertoire staan heeft, is zo'n hitparade een natuurlijk biotoop. 

Ook Rob De Nijs heeft enkele gevoelige ballades in zijn kast liggen en met een nummer als
'Papa' weet Stef Bos zich verzekerd van een vaste stek in de Uitvaartenhitparade.  

Aftrek bij uitvaart vaak vergeten

15-07-2008

De kosten van een begrafenis of crematie kunnen dit jaar voor het laatst als buitengewone
uitgave worden afgetrokken bij de Belastingdienst.
Bij een uitvaart denken nabestaanden er niet over na om deze kosten op te voeren.
Hierdoor wordt er veel geld misgelopen bij de teruggave.
Dat constateert uitvaartverzekeraar DELA.
Bij een uitvaart, die gemiddeld al snel 6.500 euro kost, kan het gaan om zo'n 2.000 euro fiscaal voordeel.

Fiscaal voordeel

Door opnieuw de aangifte inkomstenbelasting in te dienen, kunnen de bijzondere uitgaven
alsnog worden opgevoerd. Dit kan in de meeste gevallen met terugwerkende kracht over de
afgelopen vijf jaar. Het fiscale voordeel is ook te
behalen door een eenmalige koopsom af te sluiten. Doordat de koopsom een winstdelingsregeling
kent, is het voordeel nog groter. 

Fiscale partners die na de uitvaart nog met terugwerkende kracht het belastingvoordeel willen behalen,
kunnen na de definitieve aanslag alsnog bezwaar maken. Let wel: fiscaal voordeel kan slechts eenmalig
worden behaald, óf bij de begrafeniskosten, óf bij de koopsompolis.

Bron: Elsevier fiscaal

Het ontbindingsproces wordt tijdelijk gestopt, de bacteriën worden verdoofd.
De nieuwe wet op de lijkbezorging, die op het punt staat aangenomen te
oor de Tweede Kamer, maakt deze vorm van balseming mogelijk.

"Het lichaam krijgt de natuurlijke kleur terug, voelt niet meer koud aan en er
komen geen geuren meer vrij, dus hygiënischer", somt Wendels de voordelen op.
Het tijdelijk gebalsemde lichaam kan thuis opgebaard worden, in een kist of gewoon op bed.

Wendels is enthousiast over deze nieuwe mogelijkheid van opbaren, die in andere
Europese landen al veel langer gebruikelijk is. In Frankrijk wordt 45 procent van de
overledenen op deze manier gebalsemd, in Engeland zelfs 75 procent.

De uitvaartbranche probeert al vanaf eind jaren negentig de wet op dit punt veranderd
te krijgen. Maar in Nederland bestond lange tijd grote huiver. Na de oorlog was er even
sprake van om thanatopraxie toe te staan, maar in 1955 werd het expliciet bij wet verboden.

Enerzijds vanuit het bijbels oogpunt dat stof tot stof moet vergaan, maar anderzijds ook uit
praktisch oogpunt. Nederland kent als een van de weinige landen een grafrust van slechts tien jaar.
Vanwege de beperkt beschikbare ruimte mag een graf al na tien jaar worden geruimd.

Het bezwaar tegen balseming van het lichaam was dat er bij het ruimen na tien jaar problemen
zouden kunnen ontstaan als de opgegraven resten nog niet geheel waren verteerd.
Zo werden ook de plastic lijkzakken waarin overledenen in de jaren zeventig en tachtig begraven
werden verboden, omdat sommige delen na tien jaar nog niet geheel waren vergaan.

"En dat is bij tijdelijk balsemen ook lange tijd een misvatting geweest",
zegt Hans Heikoop van mortuariabeheer Cura Mortu Orum. Hij was lid van de ambtelijke werkgroep
die de nieuwe wet heeft voorbereid.

"Maar de technieken en de gebruikte stof om te balsemen zijn uitsluitend bedoeld om het
ontbindingsproces tíjdelijk te stoppen. Na tien dagen is het uitgewerkt en komen de bacteriën weer
tot leven die voor een normale ontbinding zorgen."

Heikoop vindt het moeilijk te voorspellen of in Nederland thanatopraxie zal aanslaan.
"Ikzelf hou er steeds een warm pleidooi voor, omdat ik zie welke kwaliteit je kunt bereiken.
En wat de meerwaarde is voor nabestaanden. Maar het woord thanatopraxie is niet bepaald makkelijk.
Het zal denk ik een proces van gewenning worden, afhankelijk van de ervaringen en hoe de communicatie verloopt.
Net als met het koelen van lichamen, dat is nu ook volledig geaccepteerd."

Naast deze tijdelijke vorm van balsemen, bestaat al veel langer het echte balsemen,
bedoeld om een lichaam voor lange tijd goed te houden. In Nederland is dat alleen voorbehouden
aan leden van het Koninklijk Huis, aan mensen die hun lichaam ter beschikking stellen aan de
wetenschap en aan mensen die naar het buitenland worden getransporteerd om daar begraven te worden.

Zoals Pim Fortuijn. Voor deze vorm van balsemen wordt een hoge dosering formaline gebruikt.
De bacteriën die voor de ontbinding zorgen worden hierdoor gedood. De huid blijft in tact, maar wordt leerachtig.
De behandeling duurt ongeveer anderhalf uur, inclusief het wassen, desinfecteren en masseren vooraf.

Het masseren is bedoeld om het bloedvatenstelsel en de spieren soepeler te maken en de lijkstijfheid
(rigor mortis) op te heffen. Het feitelijke balsemen is het vervangen van het bloed en lichaamsvocht door de vloeistof .
Dit gebeurt met druk via een slangetje in een slagader.

"Hierdoor krijgt het lichaam weer een natuurlijke kleur. Bovendien verdwijnen eventuele lijkvlekken.
Na deze behandeling wordt het lichaam gewassen en ingesmeerd met crème. Daardoor blijft de huid soepel.
Daarna wordt het lichaam aangekleed en kan het thuis of in het uitvaartcentrum worden opgebaard.
" Behalve dat het lichaam er tot aan de uitvaart mooi blijft uitzien, is het gebalsemde lichaam prettiger en
natuurlijker om aan te raken.

"Soms willen mensen hun dierbare nog even kussen of knuffelen. Vooral als kinderen afscheid moeten gaan nemen.
Dat is een stuk makkelijker wanneer het niet zo koud is." Dit voordeel kan meteen ook een nadeel zijn vertelt
Jannette Wendels van Dela: "Het kan moeilijker worden om afscheid te nemen. Bij het normale opbaren zie je
vaak na vijf dagen toch wel tekenen van ontbinding."

"Familie zegt dan zelf al: het wordt tijd om te begraven of te cremeren. Maar als het lichaam er nog mooi bijligt,
is het lastiger om er afstand van te doen. Gelukkig voorziet de nieuwe wet er ook in dat in plaats van vijf dagen,
vijf wérkdagen tussen overlijden en uitvaart wordt gerekend. Daardoor is in de praktijk een periode van zeven
dagen mogelijk om afscheid te nemen."

Evert de Niet van uitvaartverzorger Algemeen Belang in Groningen gelooft niet dat afscheid nemen moeilijker
is bij thanatopraxie. Zijn uitvaartonderneming heeft als enige in Nederland in 2006 ontheffing gekregen voor deze
vorm van balsemen.

Inmiddels heeft Algemeen Belang de behandeling zo'n 40 keer uitgevoerd. "De reacties zijn honderd procent positief.
Niemand heeft spijt van de beslissing. En ik geloof niet dat het afscheid moeilijker wordt als het lichaam er beter uitziet.
Het is hoe dan ook moeilijk." Dat mensen steeds meer de tijd nemen om afscheid te nemen, is een trend die alle
uitvaartverzorgers merken.

Eric Moleman van Dela: "Vroeger was een uitvaartverzorger na anderhalf uur praten met de familie eruit wat er
moest gebeuren. Nu neemt dat eerste gesprek gemiddeld al drie uur in beslag. Gaandeweg het gesprek kom
je erachter wat je wel en niet moet aanbieden."

"Deze nieuwe behandeling bied je alleen aan als je merkt dat er een warme band is met de overledene.
Moeilijker is het om het aan te bieden als je merkt dat de financiële middelen beperkt zijn.
Het kost toch zo'n vierhonderd euro. Dat komt dan bovenop alle andere kosten die je moet maken voor de uitvaart.
Het zit nog niet in de verzekering."

Jannette Wendels hoopt dat het tijdelijk balsemen hier net zo ingeburgerd raakt als in andere Europese landen:
"Het is mooier een overledene in herinnering te hebben zoals die er bij leven uitzag. In een toestand van rust
met een niet door pijn vertrokken gezicht."

'Meer openheid bij uitvaartpolis'

DEN HAAG - Nabestaanden moeten na een uitvaart vaak grote bedragen bijbetalen,
terwijl ze dachten dat de hele uitvaart door de verzekeraar zou worden vergoed.
Dat meldde de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) dinsdag.
De NMa roept verzekeraars dan ook op om helder te zijn over de voorwaarden in de polis. 

Dat mensen na een uitvaart met onverwachte financiële tegenvallers te maken krijgen,
noemt de NMa "het grootste probleem in de sector"
als het gaat om "factoren die een goede marktwerking kunnen verstoren".

"Uitvaartverzekeraars moeten duidelijker naar consumenten communiceren
waarvoor ze precies verzekerd zijn en voor welke voorzieningen klanten extra moeten
bijbetalen", aldus de NMa.

Gedenkplaats waar niets verwelkt
door Frans Ebeltjes. woensdag 11 juni 2008

Met 130 uitvaartcentra met jaarlijks zo'n 18.000 begrafenissen
en crematies krijg je heel wat mensen over de vloer.

Pakweg een miljoen, schatten ze bij Monuta in. Dat is een interessant aantal om 'iets'
mee te doen op het vlak van marketing en reclame. Maar het lastige is dat het 'not done' is
om rouwende mensen lastig te vallen met welke boodschap dan ook die even niets met de
uitvaart van dat moment van doen heeft. "We zijn dan wel een commerciële onderneming,
maar dat past niet tijdens een uitvaart", stelt Mark Debets, woordvoerder van Monuta.

Het uitvaartbedrijf wil wel graag bij twee miljoen mensen per jaar een 'voorkeur ontwikkelen
voor het merk Monuta', maar dat mag en kan dus niet hardop gezegd worden of via een
foldertje op tafel bij de koffie met cake gecommuniceerd worden. 'Hoe dan wel?' was de
vraag die daarom bij het Zwolse reclamebureau JOUW® / reclamemakers op tafel werd gelegd.

"Een opdracht die helemaal past binnen onze visie en werkwijze", meent Willemien de Bruin
van het aan de Badhuiswal gevestigde reclamebureau. "Onze kracht ligt niet alleen in het bedenken
van creatieve reclame-uitingen, maar vooral ook op strategisch terrein. Geen eendagsvliegen,
maar langer lopende projecten, waarbij we samen met de opdrachtgever nieuwe projecten
starten en verder ontwikkelen."

Het meest opvallende onderdeel van de voor Monuta uitgedachte strategie is de online Gedenkplaats.
Een door het uitvaartbedrijf gratis aangeboden en door nabestaanden beheerde site waarop de overledene
kan worden herdacht in woord, foto's en filmpjes. Iedereen die dat wil kan een reactie of bemoediging
achterlaten op de site. De site blijft bestaan zolang de nabestaanden dat willen.

Volgens Monuta-woordvoerder Debets is er sprake van een sterke trend om herdenking en rouwverwerking
openbaar te maken. Daar waar in de decennia na de oorlog het verdriet werd weggestopt, zijn er nu tal
van uitingen. De stille tochten ten gevolge van zinloos geweld, de bloemen, kaarsen en briefjes op plekken
waar mensen omkwamen en de openbare condoleanceregisters zijn daar voorbeelden van.
Maar ook het bosje bloemen of het kruisje in de berm na een dodelijk ongeval getuigen van een behoefte
aan een herdenkingsplaats buiten een graf of urnenmuur.

Herdenken via internet is al lang niet nieuw meer. Tal van (particuliere) initiatieven hebben geleid tot
herdenkingssites. Het nieuwe van de online Gedenkplaats van Monuta is dat zo'n site standaard en gratis
is opgenomen in het 'pakket' dat het uitvaartbedrijf biedt. Daarnaast wordt gebruik gemaakt van bedrijfszekere
en betrouwbare technologie, zodat kwaliteit en continuïteit gewaarborgd kunnen worden. Deelnemers zijn
niet meer afhankelijk van een handige neef om een site te bouwen of te onderhouden.

Tegenwoordig komt de uitvaartverzorger met een laptop bij de nabestaanden thuis.
"Dat lijkt misschien wel wat zakelijk, maar in de praktijk heeft het alleen maar voordelen",
stelt Debets. "Gegevens behoeven nog maar één keer ingevuld te worden, zodat alle aandacht gegeven
kan worden aan de mensen in plaats van aan de boekhouding. Bovendien kunnen de nabestaanden meekijken
en al direct een indruk krijgen van kaarten, advertenties en het uitvaartcentrum. En nu hebben we daar ook de
Gedenkplaats aan gekoppeld. Die kan meteen online, zodat ook alle praktische informatie rond de uitvaart
beschikbaar is voor alle belangstellenden."

Niet door opdringerig te zijn of ongepast, maar door een 'mooi gebaar', is Monuta al vanaf het eerste contact
via de online Gedenkplaats bij de nabestaanden in beeld. Een verwijzing op de rouwkaart brengt de site breder
onder de aandacht. En na de uitvaart wordt de herinnering aan de overledene (en aan Monuta) levend gehouden.

Als een familie gebruik wil maken van de online Gedenkplaats, wordt iemand uit die kring aangesteld als beheerder
van de site. Hij of zij kan toegezonden foto's en ander materiaal op de site plaatsen en tevens de achtergelaten
tekstboodschappen screenen. Filmpjes kunnen via een link op You Tube bekeken worden.
De site zelf is voor iedereen zichtbaar. Een zoekfunctie op www.monuta.nl /gedenkplaats brengt de
bezoeker snel naar de juiste site.

JOUW® / reclamemakers en Monuta werken momenteel aan de verdere ontwikkeling van de online Gedenkplaats.
Daarbij valt te denken aan diensten als mailtjes naar contactpersonen.  

Behandeling wet opnieuw uitgesteld

De parlementaire behandeling van de Wet op de lijkbezorging is opnieuw uitgesteld.
Aanvankelijk was de behandeling eind mei gepland. Op het laatste moment werd de
behandeling doorgeschoven naar deze week, op de dagen 3, 4 en 5 juni. 

Tweede keer uitgesteld
Nu blijkt de behandeling voor de tweede keer te zijn uitgesteld. Op de agenda van
de Tweede Kamer is week 26 nu de week waarin de wijziging van de Wet op de
lijkbezorging wordt behandeld. In die week moet ook het debat worden gevoerd over
de dan net gehouden Europese Top (24 juni).

Meer transparantie
In de aanloop naar de parlementaire behandeling toont Dela zich tamelijk actief
op publicitair gebied. Eerst kwam Dela met de resultaten van een enquête over de
hoogte van de grafkosten. Een week voor de geplande parlementaire behandeling
zei Dela woordvoerder Martin Kersbergen: ‘Het mag niet zo zijn dat de lokale en
landelijke politiek dit onderwerp blijven doodzwijgen. Te beginnen met het debat in
de Tweede Kamer, moet het initiatief worden genomen tot meer transparantie.
Een duidelijke systematiek voor de berekening van gemeentelijke grafkosten is
daar de eerste stap voor.’

20.000 euro
Ook deze week, waarin de wet vervolgens zou worden behandeld,
haalt Dela weer de pers met een bericht dat steeds vaker wordt gekozen voor
een crematie omdat die goedkoper is dan een begrafenis. De komende decennia
wordt een begrafenis bijna onbetaalbaar, voorspelt Dela. Een simpele begrafenis
die nu rond de zevenduizend euro kost, gaat over twintig jaar ongeveer 20.000 euro
kosten. Alleen al de afgelopen vijf jaar stegen de kosten met vijftig procent.

 Uitvaart mag anders, als het maar integer blijft
door Sanne Voets. maandag 19 mei 2008
EPE - Dat een uitvaart niet meer standaard hoeft te zijn, met een simpele kist of urn,
dat blijkt zaterdag wel in de Grote Kerk in het centrum van Epe.
Daar is door Maria H. de Greef een uitvaartbeurs gehouden.

Met een verfrissende kijk op producten en diensten rondom sterven en rouw.
De mogelijkheden zijn ook steeds diverser. "Maar niet extremer, het blijft integer",
vertelt De Greef. Zij is tevreden over het bezoekersaantal van een paar honderd mensen.
Eerder heeft De Greef een dergelijke beurs in Apeldoorn gehouden, waar mensen toch net
iets meer gewend zijn dan in Epe. Maar de sfeer is vredig. "We hebben expres geen zwarte
kleding aangedaan. Het mag licht en luchtig."

Mensen zijn zeer geïnteresseerd, merken ook de standhouders op. Toch wil geen van
de bezoekers bij naam in de krant genoemd worden. Het is interessant, maar mag je het
wel interessant vinden? Het blijft gevoelig, de dood en alles wat er bij komt kijken.
Sommige mensen worden ook ter plekke geraakt door wat ze zien. "Toen ik bij de kraam
met troostcadeaus stond, kreeg ik toch weer een brok in mijn keel", vertelt een mevrouw.
"Mijn vader overleed toen hij 43 was, we hebben toen geen begrafenis gehad.
Daar heb ik nog last van, wat dat betreft is een goed afscheid heel belangrijk." 

Maar over het algemeen lopen mensen rustig door de kerk, kijken ze hun ogen uit.
Een rieten kist bij de ingang, kunstige urnen, kleine kleurige mandjes voor prematuur
geboren baby's. Door de middag heen laat ritueelbegeleidster en zangeres Alinde Vrolijk
prachtige aria's horen.

Veel bekijks trekken ook de lijkwaden van Monique Rang uit Zutphen. Geen kist,
de overledene wordt alleen in een dik doek gewikkeld. Rang is door persoonlijke
omstandigheden op het idee gekomen. "Zoals bij veel mensen in ons vak het geval is.
Toen mijn moeder overleed, kreeg zij een kist met zo'n glibberig stofje. Verschikkelijk,
dat heb ik toen vervangen voor een andere deken. Een paar jaar later ben ik daar met een
paar andere mensen verder over na gaan denken."

Maar kan dat wel? Zonder kist? "Sinds 1991 mag je in Nederland zonder kist worden begraven
of gecremeerd", vertelt Rang. Met haar bedrijf Wikkelgoed verkoopt zij waden in natuurlijke
materialen. "De stof is fair-trade (Engels voor eerlijke handel, red.) en komt uit Bangladesh.
Veel mensen zijn op zoek naar iets simpelers dan een kist, of ze willen geen boom opofferen." 

Een ding is zeker, het is een stuk goedkoper dan een design kist. "De waden liggen tussen de
tweeëneenhalf en vierhonderd euro. De draagbaar is van wilgentenen en kost nog geen tweehonderd euro." 

Of een bijzondere urn, ook niet goedkoop, maar wel uniek. Tonny de Brouwer uit Goirle maakt
duo- en kinderurnen. Aangezien de kunstenares druk in gesprek is, vertelt haar man er meer over.
"Het begon met het overlijden van haar eigen vader. Zij geeft handenarbeid, dus ze besloot zelf iets te
maken voor de as. Geen standaard urn, maar iets bijzonders. Het mooie is dat je de urn op de
schoorsteenmantel kunt zetten en mensen net zo goed kunnen denken dat het 'gewoon' een kunstwerk is.
Je deelt het verhaal met wie je het wilt delen", vertelt Maarten. "Nederland is wel heel ver op het gebied van
uitvaart. In Duitsland en België krijg je de as niet eens, of een heel klein beetje."

Er is in ieder geval veel veranderd. Vindt ook een bezoekster uit Epe.
"Mijn vader had vroeger een taxibedrijf en hij moest ook regelmatig met een begrafenis rijden.
Toen zag je dit alles niet. Zoals die kleurige mandjes voor prematuren." Ze is nieuwsgierig naar wat kan,
maar zelf kiest ze liever voor een traditionele begrafenis. "Sober."

 De brandweermannen die vrijdag om het leven kwamen door een brand
op een scheepswerf in het Drentse De Punt, krijgen een uitvaart met korpseer.

Verslagen collega-brandweerlieden hebben een bak rozen neergezet op de jachtwerf
Dat heeft de gemeente Tynaarlo bekendgemaakt.
Korpseer
De kisten van de mannen worden bedekt met brandweervlaggen. Daar bovenop komen
de petten, bloemen van nabestaanden en eventuele
eretekens te liggen. De kisten worden tijdens de uitvaartplechtigheden gedragen
door geüniformeerde collega-brandweerlieden.
Het kabinet heeft bij monde van premier Jan Peter Balkenende aan burgemeester
Jan Rijpstra van Tynaarlo gevraagd 'de gevoelens van medeleven van het hele kabinet
aan de nabestaanden over te brengen'.
In besloten kring
De slachtoffers waren vrijwilligers van brandweerkorps Eelde. Raymond Soyer (29)
en zijn collega Egbert Ubels worden donderdag in besloten kring respectievelijk begraven
en gecremeerd. Het derde slachtoffer, Anne Kregel, wordt vrijdag begraven.

Vrijdag kwamen bij een grote brand op scheepswerf de beuving in De Punt drie brandweermannen
om het leven. De mannen waren waarschijnlijk overrompeld door de snelheid waarmee het vuur
zich verspreidde.

Op het condoleanceregister op de onofficiële website van brandweercorps Eelde zijn inmiddels
ruim drieduizend condoleances binnengekomen. Het gemeentehuis van Tynaarlo heeft zaterdag
ook een condoleanceregister opengesteld.

Actuele informatie over de brand in De Punt: www.crisis.nl  

Drum- en brassbands van Nederland en Suriname zijn in diepe rouw gedompeld.
Het tragisch overlijden van hun ‘promotor’ Willem Henry Robert (59 jaar),
heeft hen diep geraakt. ‘Fillem Willem’ die op 19 april ten gevolge van een tragisch
ongeval om het leven kwam, stond namelijk aan de wieg van de opleving van de
Brassbands zoals we er nu velen kennen in Nederland en Suriname. Hiermee heeft
hij zijn stempel gedrukt op de brass scène. Zijn ijzersterke discipline, maar bovenal
gedrevenheid, heeft bijgedragen aan het succes van de drum- en brassbands
Brotherhood, Eternity en Caribbean brass; groepen van het ‘eerste uur’. 

Willem Robert stond ook bekend als de supervrijwilliger uit Amsterdam
(Zuidoost). In 2002 ontving hij van het Stadsdeelbestuur de onderscheiding voor
bijzondere verdiensten, de ‘halter muis’. Een onderscheiding die slechts voorbehouden
is aan burgers of organisaties die zich belangeloos en op een onderscheidende manier
hebben ingezet voor de gemeenschap.

De begrafenis op maandag 27 april vanuit de aula van de Nieuwe Ooster begraafplaats
in Amsterdam wordt een eerbetoon aan deze super vrijwilliger. Tijdens een muziek
spektakel zullen diverse Brass & Drumbands acte de presence geven. Tevens zullen
artiestenoptreden zoals Freddy G, Auki’s bazuinkoor en het Lobi Makandra gospelkoor.
Simultaan aan deze bijzondere uitvaartbijeenkomst zullen de populairste brassbands
van Suriname zoals Parbo Brass en New System op het moment dat het stoffelijk
overschot aan de schoot der aarde wordt toevertrouwd, een minuut van stilte in acht nemen. 

Omdat Willem voor de Nederlandse Troepen Macht In Suriname heeft gediend zal hem
ook enige militaire eer gebracht worden middels The last pose, verzorgd door Gullu.
Het afscheid zal eveneens in het teken staan van zijn a.s. ‘verjaardag’. Willem zou op
27 juni a.s. namelijk 60 jaar zijn geworden.

Denk eens na over de uitvaart

Ruim tweederde van de Nederlanders heeft een uitvaartverzekering.
Van die groep heeft bijna de helft een naturaverzekering, waarbij na
overlijden de verzekeraar de begrafenis of crematie regelt zoals in de
polis is afgesproken. Een derde heeft een kapitaalverzekering, die een
bedrag uitkeert waarvan de uitvaart (deels) bekostigd kan worden. En
dan is er nog ongeveer 15 procent, die een combinatie heeft van
natura- en kapitaalverzekering.

Een naturaverzekering keert geen geld uit, maar biedt uitsluitend diensten.
Dat houdt vaak in dat de nabestaanden vastzitten aan de partijen waarmee
de verzekeraar samenwerkt. Bij een kapitaalverzekering ontvangen de
achterblijvers geld. Ze kunnen zelf uitmaken waaraan zij geld willen
besteden en aan welke posten minder of niks. Een kist van spaanplaat in
plaats van eiken, eigen vervoer in plaats van volgauto's, professionele dragers
bij de uitvaart. De nabestaanden hebben vrijheid bij het kiezen van de
uitvaartverzorger.

Wie een kapitaalpolis afsluit, doet er goed aan ervoor te zorgen dat de
verzekering waardevast is, dus dat het verzekerde bedrag in de loop der
jaren niet achterblijft bij de werkelijke kosten. In dat geval maakt het bij de
financiële afwikkeling niet uit of iemand over vijf jaar overlijdt of nog vijftig jaar
te gaan heeft. Als de verzekering niet waardevast is, kunnen nabestaanden
achteraf geconfronteerd worden met een te lage vergoeding.

De meeste naturaverzekeringen zijn wel waardevast. Maar dat de verzekerde
met zo'n polis van alles af is, is niet altijd waar. Naturaverzekeringen geven
meestal een basisdekking, met vaak nog een vrij besteedbaar bedrag.
Maar had de overledene bijzondere wensen, dan kan dit bedrag ontoereikend zijn.
En dat terwijl afscheid met een persoonlijk tintje de afgelopen jaren juist een
trend is: live-muziek, een video-reportage van de afscheidsceremonie,
een handgeweven lijkwade, een kostbaar kunstwerk als grafmonument.

Is het afsluiten van een uitvaartverzekering eigenlijk wel zinvol?
Misschien komt u ook goed weg met uw spaarcenten. Wie denkt dat hij
het risico van bepaalde kosten niet kan dragen, is echter beter af mét verzekering.

Op de website www.uitvaartverzekering4you.nl kunnen mensen terecht die twijfelen of ze een
verzekering willen afsluiten. Er wordt een aantal vragen voorgelegd ter overweging:

1. Heb ik voldoende eigen geld om de uitvaart zelf te betalen?

2. Wil ik of willen mijn nabestaanden zelf een groot deel van de uitvaart regelen
en kan dat financieel?

Wie volgens www.uitvaartverzekering4you.nl  op beide vragen 'nee' antwoordt, kan volgens
de site het beste een natura-uitvaartverzekering nemen. Deze zijn online af te sluiten op
www.uitvaartpolis4you.nl , en zusje van deze site.
Wie niet voldoende geld heeft maar wel zoveel mogelijk zelf wil regelen, is beter
af met een waardevaste kapitaalverzekering. Wie wel genoeg spaarcenten heeft,
maar geen geregel wil, kan beter een natura-uitvaartverzekering afsluiten.
In dat geval worden de meeste zorgen uit handen genomen door professionals.

Wie genoeg geld heeft en ook nog eens alles zelf wil regelen, heeft geen enkele
verzekering nodig. Dit laatste hoeft overigens niet te betekenen dat u uw nabestaanden
opzadelt met veel werk. Een uitvaartondernemer kan altijd worden ingeschakeld.

Wie wil weten wat een uitvaart kost (dat is al gauw 8.500 euro), kan op 
www.uitvaartverzekering4you.nl zelf gaan rekenen met een handige calculator. 

Crematoria zijn al lang geen kille gebouwen meer. In Roosendaal opende
onlangs Crematorium Zegestede de deuren. Lichte, warme kleuren,
uitzicht op de polder en tot en met de ovenruimtes ingericht op gasten.

Cathrien en Frans kijken stevig gearmd, met een vertederde glimlach naar
hun moeder Charlotte van Engelen – van den Heuvel.
De frêle gestalte – ze was bijna negentig jaar oud – ligt gewikkeld in een
lap donkergroen fluweel op een draagbaar. Langzaam wordt ze de oven
ingeschoven. Een kleindochter slaakt een ingehouden gilletje als ze de doeken
vlam ziet vatten. Dan schuift de deur weer dicht. Eindelijk rust.

’Eindelijk rust’ is ook de tekst die de kinderen op rouwkaart en
herdenkingsprentje zetten. Als de uitvaartbegeleider vraagt of ze bij het
invoeren van het lichaam willen zijn twijfelen Ireen en Maria, allebei verpleegkundige,
geen moment. Ze vinden het een naar idee dat hun moeder gecremeerd wordt
terwijl zij aan de koffie zitten. Annelies, de oudste dochter, en Wim, de oudste
zoon, twijfelen ook niet: de crematie zelf hoeven ze niet te zien.

De andere kinderen aarzelen. Weglopen voor de laatste handeling willen ze niet.
Maar voegt het iets toe om na het warme afscheid in de aula, met bloemen en
muziek, moeders lichaam door de kille gangen van het crematorium naar de
klinische ovenruimte te begeleiden?

Na de plechtigheid moeten ze kiezen. Veel tijd is er niet, want er is voor
anderhalf uur geboekt – een dubbele tijd – en binnen die tijd moet ook het
invoeren gebeuren. Ter plekke blijkt dat er in Crematorium Tilburg en omstreken
maximaal tien personen mee mogen naar de ovenruimte. Uit veiligheidsoverwegingen.
Gelukkig gaat men soepel om met deze regel.

De ovenruimte is een vierkante ruimte met bakstenen muren en een betegelde vloer.
Er staan twee ovens. Veel meer dan een aluminium schuifdeur met een knoppenpaneel
is er niet te zien. Een medewerker van het crematorium maakt zich boven het gebrom
van de ovens verstaanbaar. Hij legt uit dat de opbaarplank met het lichaam van Charlotte
op een soort lopende band gezet wordt. Die wordt op ovenhoogte gebracht en dan,
met een druk op een knop, zal de deur opengaan en wordt de plank erin geschoven.
Maar eerst legt de medewerker nog een vuurvast steentje op de plank, met een uniek
nummer zodat ze zeker weten dat ze de juiste as terug krijgen. Jongste dochter Jelle
noteert nog snel het nummer. Dat breekt de spanning: dan komen de tranen.

Steeds meer mensen willen bij een crematie mee naar de ovenruimte.
Zij vinden de uitvaart pas af als ze het lichaam van hun dierbare in de oven hebben
zien verdwijnen. In nieuwe crematoria wordt rekening gehouden met deze wens.
Ook in andere opzichten zijn crematoria steeds publieksvriendelijker.

Begin maart opende Crematorium Zegestede in Roosendaal de deuren, Nederlands
nieuwste gelegenheid voor lijkverbranding. Het gebouw uitgevoerd in beige zandsteen
is licht, van buiten en van binnen. De grote aula is geen gesloten ruimte, maar heeft
rondom ramen waardoor het daglicht binnenstroomt. Bezoekers kijken uit op een
vijver met fontein. Daarachter strekt een open polderlandschap zich uit. De banken
zijn van paars skai en de kleding van de crematoriummedewerkers heeft een kleurig
accent. De heren dragen een wit overhemd onder hun zwarte pak en een roze stropdas,
de dames zachtroze blouses.

Uitvaarten trekken tegenwoordig soms duizenden mensen, zoals bij de uitvaart van
André Hazes in de Arena in Amsterdam. Dat zijn incidenten. Maar dat er honderden
gasten komen is geen uitzondering meer. Crematorium Zegestede kan 1500 mensen
herbergen. Door de wanden tussen de ontvangstruimte en de zaal open te schuiven
en gebruik te maken van videoschermen kunnen al deze mensen de plechtigheid volgen.
De zaal heeft wat weg van een theater: boven is een balkon. Daardoor kunnen er in deze
zaal wel driehonderd mensen zitten. Maar door een gordijn dicht te schuiven is de zaal
ook kleiner te maken. Voor crematiediensten in heel kleine kring kan de familiekamer
gebruikt worden. Ook wordt wel uitgeweken naar de kleine aula in het crematorium van
Bergen Op Zoom, in beheer bij dezelfde exploitant: Stichting Crematoria en Begraafplaatsen
Zoom- en Zegestede. In Bergen is ook een openlucht aula, zodat aan een andere ’nieuwe’
wens voldaan kan worden, namelijk een afscheid in de natuur.

In Crematorium Zegestede zijn volop digitale snufjes verwerkt. Boven de katheder hangt
een scherm waarop dvd’s kunnen worden vertoond. De dienst kan binnenkort via internet
worden bijgewoond, bijvoorbeeld door familie in het buitenland. Verder kan er een cd- of
een dvd-opname gemaakt worden.

Muziek naar keuze kan in alle ruimtes worden afgespeeld. Ook in de ovenruimte.
Die is handig gesitueerd, vlakbij de aula en de condoleancezaal. Nabestaanden hoeven
hier niet door nauwe gangen langs allerlei werkruimtes. Toch valt de ovenruimte qua
inrichting wat tegen. Al is de ovendeur groen en zijn de muren in gelige en grijzige tinten
betegeld, echt knus is het niet. In de rechthoekige ruimte ligt een donkergrijze tegelvloer
en bij binnenkomst valt je blik direct op een douche. Directeur Bram Hommel legt uit dat
de ruimte nog niet af is: „Die douche is brandweervoorschrift en wordt nog afgeschermd.
Ook komt er nog wat tegen de muren”.

In Crematorium Maaslanden (Vlijmen), het paradepaardje van uitvaartgigant Dela, pakt
men dat anders aan. De aula’s en ontvangstruimtes zijn vorig jaar omgetoverd in warme
tinten, waarin oranje en rood het meest in het oog springen. Dit jaar is de ovenruimte aan
de beurt. Manager Leo Lucassen: „De wanden zijn inmiddels oranje en bordeauxrood
geschilderd, we hebben een schilderij van Gustav Klimt opgehangen en tegen een van de
muren is een houten betimmering gemaakt. Daardoor is de ruimte veel sfeervoller geworden.
Komende zomer gaan we de vloer aanpakken: daar komt een mooie kleur linoleum te liggen,
net als in de gang naar de ovenruimte.”

Als dit verfraaien van ovenruimtes doorzet, zal de Landelijke Vereniging van Crematoria
het maximum aantal personen dat mee mag naar de oven moeten bijstellen. Volgens een
onderlinge afspraak van de crematoria ligt dat nu op vijf tot vijftien personen. Directeur Hommel:
„Meer gaan er in de praktijk ook niet mee”. Maar dat kan dus, mede door het eigen beleid,
veranderen. Je kunt moeilijk de kleinkinderen laten loten wie mee mag naar de oven.

Over NKU
De Nederlandse Kwaliteitsraad Uitvaartverzorging
(de NKU) is een landelijk netwerk van geselecteerde en
zelfstandige uitvaartondernemingen. Met 75 uitvaartcentra en
ruim 20.000 uitvaarten per jaar is de NKU één van de grootste
uitvaartorganisaties van Nederland. De NKU stelt zich tot doel
het bieden – en optimaliseren – van kwalitatief hoogwaardige
en vooral persoonlijke dienstverlening vóór, tijdens en ook ná
de uitvaart. De NKU staat garant voor betrokkenheid, discretie
en financiële transparantie van de aangesloten ondernemingen.   

Uitvaartondernemer Dela, marktleider in de branche, trok in 2006 al aan de
bel omdat veel nabestaanden klaagden over de hoge kosten voor een plek
op de begraafplaats. De sterke prijsstijgingen van grafrechten zorgden er in
sommige plaatsen al voor dat inwoners noodgedwongen de voorkeur geven
aan een crematie boven een begrafenis. Maar zowel het ministerie van
Binnenlandse Zaken als de VNG ontkende toen dat er sprake zou zijn van een
sterke stijging van de grafrechten.

De VNG zegt nu dat de prijsstijging voor het overgrote deel het gevolg is van
het streven van de gemeenten om kostendekkend te kunnen werken.
Voor een derde van de gemeenten is dat nu het geval. In ongeveer de helft
van de plaatsen kan met de grafrechten driekwart van de kosten worden betaald.

Dela is als 'aanjager van deze problematiek' erg blij met het onderzoek
van de VNG. ''Het is een bevestiging van onze waarschuwing,'' zegt een woordvoerder.
''We ervaren het toch als een vorm van erkenning. Nu we met elkaar constateren
dat er wel degelijk een probleem is, is het zaak te zoeken naar een oplossing.''

Volgens Dela hebben gemeenten de grafrechten ontdekt als 'melkkoe'.
De prijsverhogingen zouden in het overgrote deel van de gemeenten helemaal
niet worden gestaafd door hogere kosten of een verbetering van de dienstverlening.

De uitvaartondernemer wil dat alle gemeenten dezelfde methodes gaan gebruiken
bij het berekenen van de 'werkelijke kosten'. ''Dan ontstaat er eindelijk een vorm
van openheid, vergelijkbaarheid en consistentie.''

Bron: Het Parool, 11-04-2008

 Man mist eigen begrafenis
Door: De Pers
Gepubliceerd: woensdag 9 april 2008 11:12
Update: woensdag 9 april 2008 11:29

Een overleden Canadees heeft zijn eigen begrafenis gemist
omdat de kist met zijn stoffelijk overschot nog niet gearriveerd was. 
Dennis Hamilton overleed vorige week plotseling in Alberta in het
westen van Canada, duizenden kilometers van zijn familie in Newfoundland
aan de oostkust.  
De familie kreeg twee klappen te verwerken: eerst dat hun geliefde was
overleden, en nog eens bleek dat de kist niet aan boord van het vliegtuig
was toen het landde in Deer Lake, Newfoundland.  
Volgens de begrafenisondernemer werd de kist met daarin Dennis
uitgeladen in Montreal omdat er vracht bij moest.  

“Je laadt toch geen lijk uit in Montreal om hem daar de hele nacht
achter te laten en te zeggen: ze kunnen wel wachten?”,
zegt een woedende schoonzus Judy Hamilton.
“Terwijl er wel bagage wordt ingeladen? Onacceptabel.
Hij werd ergens achterlaten, we weten het niet. We willen het niet eens weten.”  
Door de vertraging moest de uitvaartdienst uitgesteld worden.  
Hamilton zegt dat Air Canada, die de kist vervoerde,
geen contact met de familie heeft opgenomen. “Er was geen medeleven.”  
Air Canada weigert commentaar te geven en zegt het incident te onderzoeken.
Hamilton wil van de luchtvaartmaatschappij de garantie dat dit nooit meer gebeurt.

 03-04-2008 door Eline Levering 
Jongeren conservatief over uitvaart

Niks bijzondere doodskist en een tapasbuffet als je het loodje legt. Nederlandse jongeren
zijn conservatief wat betreft hun uitvaart. In het zwart dus, en gewoon koffie met cake. 
En je lichaam beschikbaar stellen aan de wetenschap? Niks ervan!

Dit blijkt uit een onderzoek onder negenhonderd Nederlanders naar uitvaartwensen
in opdracht van uitvaartorganisatie Yarden. 

Opvallend is dat jongeren conservatiever over uitvaarten denken dan ouderen.
Zij hebben bijvoorbeeld meer twijfels over cremeren en vinden religieuze traditie belangrijker
dan 30 – 50 jarigen. Over het algemeen hebben Nederlanders een lichte voorkeur voor
cremeren (38 procent) boven begraven (34 procent). Een redelijk groot deel (9 procent)
laat de keuze aan de nabestaanden. 

Volgens het onderzoek is zwarte kleding steeds minder gangbaar. Van de ondervraagden
zegt 85 procent het niet uit te maken wat de bezoekers van hun uitvaart dragen.
Muziek blijkt een must op je uitvaart: 93 procent wil dat er muziek te horen is.
Artiesten die vaak genoemd worden zijn Marco Borsato, André Hazes en Queen. 

Hoewel de meeste mensen hun wensen over hun uitvaart gedeeld hebben met hun naasten,
legt slechts 6 procent deze ook schriftelijk vast. De belangrijkste reden om een uitvaart te
regelen is dat mensen hun nabestaanden niet willen belasten (59 procent). Voor 28 procent
geldt dat ze bepaalde ideeën over hun uitvaart graag gerealiseerd zien. Mannen hebben
overigens vaker een testament dan vrouwen en willen ook vaker gecremeerd worden.  

02/04/2008  
Uitvaart online in Groot-Brittannië
LONDEN (ANP) - Britse begrafenissen en crematies zijn sinds dinsdag online
te zien voor mensen die niet bij het afscheid aanwezig kunnen zijn.
Dat meldden Britse media dinsdag. Een multimediabedrijf biedt de service
voor 75 pond (95 euro) per begrafenis aan. De niet-aanwezigen kunnen met
een wachtwoord de begrafenis via een webcam volgen.

De service is met name bedoeld voor familie die de begrafenis niet
bij kan wonen door bijvoorbeeld ziekte of omdat het familielid ver weg woont.
Na afloop van de begrafenis kan er ook een dvd'tje van het afscheid voor
50 pond (63 euro) worden aangeschaft. 

29/03/2008
 
Binnenkort ruimte-uitvaart op de Maan mogelijk 
 (Belga) Het Amerikaanse "ruimte-uitvaartbedrijf" Celestis Inc. gaat tegen volgend jaar
een dienst lanceren waarmee mensen hun as naar de Maan kunnen laten schieten.
Dat heeft het bedrijf vrijdag bekendgemaakt. 
 
Celestis Inc. heeft een akkoord gesloten met Odyssey Moon Limited en Astrobotic
Technology Inc., zodat binnenkort via privéraketten menselijke as naar de maan
kan worden gevlogen. Een laatste rustplaats op de Maan is "een speciale eer die
bereikbaar is voor iedereen die de droom deelt om de mensheid tot tussen de
sterren te doen reiken", aldus het bedrijf. Behalve die droom moet de toekomstige
overledene ook een kleine 10.000 dollar per gram toekomstige as op zijn
bankrekening hebben staan. (BVH)  

LUCY LIU WIL ZICHZELF INVRIEZEN
Sterren hebben soms vreemde eisen voor hun begrafenis. Ook Lucy Liu. De actrice, bekend van o.a.
'Kill Bill' en 'Charlie's Angels', wil zichzelf namelijk laten invriezen. Op die manier kan ze later,
wanneer de techniek verder ontwikkeld is, weer tot leven worden gewekt.

Lucy heeft ook al helemaal uitgestippeld hoe haar begrafenis moet worden.
"Ik wil begraven worden in de kledingkast van Nan Kempner, maar niet echt begraven onder de grond.
Ik wil ingevroren worden, zodat ze me later weer tot leven kunnen wekken," aldus Lucy Liu.

Nan Kempner was één van de meest modieuze vrouwen in Amerika, met een inmense garderobe.
Ze overleed in 2005 op 74-jarige leeftijd.

Lucy wil graag in haar kledingkast ingevroren worden, zodat ze een grote hoeveelheid modieuze
kleding heeft wanneer ze haar weer tot leven wekken in de toekomst. 

HEERENVEEN - Hoe een uitvaart er ook ziet, het gaat er om dat de nabestaanden
het mooi vinden. Dat spreekt voor zich, vindt Arnout de Jong van Uitvaartverzorging
Van der Zwaag.De jonge directeur van de bekende uitvaartonderne-ming in Heerenveen
en om-streken begrijpt dan ook niets van collega bedrijven die menen dat zij hun
eigen visie over het verloop van een uitvaart aan de nabestaanden moeten opdringen.
,,Een uitvaart gaat om de zorgzaam-heid aan de nabestaanden.”

,,Vroeger stonden de rituelen vast, maar dat kan niet meer in deze tijd”, meent De Jong.
,,Als jij gaat bepalen hoe het hoort dan zijn we weer terug bij af. Mensen zijn minder
afhankelijk van de mening van een ander en wie is de uitvaartverzorger om dat niet te
respecteren”, vraagt hij zich af. Juist vanuit de vraag van nabestaanden zijn de afgelopen
jaren nieuwe interessante vormen voor een laatste afscheid ontstaan, heeft hij ervaren.

Opbaarplank

De opbaarplank bijvoorbeeld, waarbij de overledene gehuld in een lijkwade op de baar
naar het crematorium of het graf wordt gedragen. De achterliggende gedachte is doorgaans
dat het overleden familielid vrij en niet opgesloten de aarde verlaat, legt De Jong uit.
,,Het aardige is dat de opbaarplank en de lijkwade teruggrijpen op oude tradities, zo oud
als de mens zelf. Pas later in de geschiedenis ontstond het idee van de kist als een eigen
huis voor de overledene.” De wens van nabestaanden om in een rouwsieraad een klein deel
van de as te bewaren valt volgens hem ook te herleiden naar het gebruik in de 17e eeuw om
sieraden gemaakt van het haar van de overleden te dragen. ,,Sommige mensen willen uit
milieuvriendelijke overwegingen een kist van wilgentenen. Of een ongelakte vuren kist van ruw hout.
Je ziet dat uitvaarten persoonlijker worden ingevuld”, vertelt De Jong. Volgens hem is dat een goede
ontwikkeling die de nabestaanden steunt in het verwerken van hun verdriet. ,,Het gaat daarbij niet
om buitenissige toestanden, mensen kiezen vaak voor een expliciet element. Dat kan een door
kinderen beschilderde kist zijn, maar net zo goed een eenvoudige rouwbrief.
De trend naar eenvoud is juist opvallend.”

Tijd nodig

De uitvaartondernemer gunt de nabestaanden dan ook rustig de tijd om tot een weloverwogen
beslissing te komen. Hij wil niet in de eerste uren na het overlijden met een lijst op de proppen komen.
,,De kunst van het vak is om geen druk op te leggen. Voor de verwerking van de dood van een dierbare
heeft men nu eenmaal tijd nodig. Sommigen wat meer dan anderen, dat moet je kunnen inschatten.
Is men nog niet aan de invulling van de uitvaart toe dan kom ik de volgende dag wel terug en als het
nodig is de dagen erna ook.” Wat dat betreft is Van der Zwaag nog een uitvaartonderneming van de oude
stempel, meent De Jong. Eerbied vindt hij een voorwaarde voor de uitoefening van zijn bedrijf.
En vertrouwen. Zo krijgen de nabestaanden een eigen sleutel van Het Afscheidshuis, het rouwcentrum
van Van der Zwaag bij Oranjewoud, zodat zij op elk tijdstip van de dag de overledene in de rouwkamer
kunnen bezoeken. Als de bezoekers zin hebben staat er koffie, voor kinderen is er een speelhoek.
Het kan voorkomen dat meerdere families elkaar treffen in het Afscheidshuis, maar dat ziet De Jong
niet als een bezwaar. In tegendeel zelfs, zij vinden steun door de constatering dat zij niet alleen staan
in hun verdriet, heeft hij gemerkt. Je hoeft ook niet geheimzinnig te doen over de dood.

Kikker helpt kinderen

De Jong betreurt dan ook de ondergeschikte rol die kinderen dikwijls krijgen toebedeeld bij uitvaarten.
,,Ouders denken hun kinderen te beschermen door de confrontatie uit de weg te gaan, maar daarmee
werk je het omgekeerde in de hand. Op die manier maak je kinderen bang. Laat ze maar meekomen”,
adviseer ik de ouders, ,,de dood hoort bij het leven. Er bestaan prachtige kinderboeken, zoals Kikker
en het vogeltje van Max Velthuijs, waarin ook voor de allerjongsten de dood op een heel natuurlijke
manier wordt uitgelegd.” Maar ook volwassenen raadt hij aan om tijdig na te denken over het einde van
het leven. ,,Voor de persoonlijke invulling van het einde zijn veel mogelijkheden en die sterken
nabestaanden doorgaans in hun rouwverwerking’’, is zijn ervaring. Op de website van de uitvaartonderneming
www.vdzwaag.nl kunnen mensen ideeën op doen. Ook zouden mensen eens kunnen overwegen om
overlijdensadvertenties in de plaatselijke huis aan huiskrant te publiceren, geeft hij aan.
Eigenlijk is het vreemd dat dat nauwelijks gebeurd in Heerenveen, ten slotte wil men toch graag
het overlijden in eigen kring bekend maken.

Bischop van Nekemte in Ethiopië
Mgr Leonardus Dobbelaar CM overwacht overleden
Geplaatst door Ton Huitink op zondag 23 maart 2008 om 08:35u (Bron: Bisdom Breda)

BREDA (RKnieuws.net) - Op vrijdagmorgen 21 maart is op 65-jarige leeftijd overleden in
Ethiopië mgr. L. Dobbelaar cm. Dat heeft de provinciaal van de lazaristen laten weten.
Men heeft mgr. Dobbelaer ’s morgens vroeg dood aangetroffen op bed.

In parochies in de omgeving van Boschkapelle, Zeeland, is hiervan mededeling gedaan
in de vieringen van Pasen. Bij de intenties van de voorbeden werd begonnen met gebed
voor de overleden bisschop. 

Mgr. Dobbelaar, afkomstig uit Boschkapelle, was bisschop in het Ethiopische Nekemte.
De uitvaart vindt plaats in Ethiopië op dinsdag 25 maart.

In overleg met de familie wordt een viering van gedachtenis gehouden in Nederland.
Deze vindt plaats op zaterdag 5 april om 11:00 uur in de H. Petrus en Paulus kerk in Boschkapelle. 

Vorig jaar op 26 mei vierde bisschop Dobbelaar zijn koperen bisschopsjubileum samen
met bisschop Muskens. Zij werden op dezelfde dag gewijd, hetzij op verschillende plaatsen. 

Begin dit jaar was mgr. Dobbelaar voor het laatst in Nederland voor de uitvaart van zijn zus. 

Ondernemers van IG&D op bezoek bij Monuta
vrijdag, 21 mar 2008 16:29 | Door: IG&D
 
Op woensdag 19 maart jl. stonden de deuren van uitvaartcentrum Monuta aan de Keppelseweg open voor
leden van IG&D. Hans Bleijerveld, Teamleider Bijzondere Uitvaarten van Monuta, deed de ruim
70 aanwezige ondernemers een aantal belangrijke ontwikkelingen in de uitvaartbranche uit de doeken
en vertelde over bijzondere uitvaarten.

Monuta Uitvaartzorg en -verzekeringen heeft vestigingen door heel Nederland en is marktleider
op het gebied van uitvaartverzekeringen.

Dat een uitvaart tegenwoordig veel meer is dan een bijeenkomst met koffie met cake is bekend,
maar werd door Hans Blijerveld nog extra onderstreept tijdens de presentatie. De Wet op Lijkbezorging
biedt gelukkig veel ruimte om te kunnen ‘gaan zoals je bent' en ‘een uitvaart moet vooral recht doen
aan wie iemand is geweest', zo vertelde hij.

Nadat vooropgesteld werd dat iedere uitvaart bijzonder is, werden uitvaarten behandeld
die vallen onder de verantwoordelijkheid van het Team Bijzondere Uitvaarten zoals bijvoorbeeld
die van het Koninklijk Huis, hoogwaardigheidsbekleders en bekende Nederlanders.
Monuta Uitvaartzorg en -verzekeringen is een trendsetter op uitvaartgebied en ontving vorig
jaar als een van de eerste bedrijven in Nederland het Keurmerk Uitvaartzorg.

Na de presentatie werd er onder muzikale begeleiding van Trio Royal een hapje gegeten en
konden ondernemers het uitvaartcentrum bekijken.

Goed eten in moeilijke tijden
Door: Famke en Floor van Praag
Gepubliceerd: donderdag 20 maart 2008 22:41
Update: donderdag 20 maart 2008 22:48

Het slappe plakje cake bij de begrafenis wordt meer en meer vervangen voor culinaire hoogstandjes.
Er is weer eten na de dood!

Vorig jaar begon kok Miguel Brugman officieel met Rouwkost, een rouw-cateringbedrijf ‘voor goed
eten in moeilijke tijden’. Brugman zag een duidelijke trend in het uitvaartwezen: ‘Mensen hebben
steeds specifiekere eisen en willen een persoonlijk stempel op de uitvaart drukken.
Dat kan zijn met een kist of vervoersmiddel, maar ook met een maaltijd. Soms is het de wens van
de overledene, soms van de familie. Een uitvaart hoeft niet altijd een treurige bedoening te zijn;
er mag ook wat gevierd worden.’

Culinair uitpakken na een begrafenis is niets nieuws, weet funerair historicus Henk Kok.
Het werd al gedaan in de vroege oudheid. Kok: ‘Er werd altijd uitgebreid gegeten. Aan het
afsluiten van een bepaalde periode waren allerlei ceremonies verbonden. Het idee achter zo’n
gezamenlijke maaltijd was dat de rouwenden uit hun isolement komen en weer opgenomen
worden in de gemeenschap.’

'Zuipvaart'
Het is volgens Kok ook niet vreemd dat je als gast op een begrafenis een maaltijd kreeg.
‘Vroeger, toen er nog geen auto’s waren, was je voor een begrafenis minstens de hele dag kwijt.
En je kunt mensen niet met een lege maag wegsturen. En flink wat drank: een uitvaart
werd vroeger ook wel een zuipvaart genoemd. Omdat men sober leefde, gingen mensen echt
los op een begrafenis.’ Tijdens en na de oorlog kwam de klad in dit gebruik. Kok:
‘Het is na de oorlog allemaal opgedroogd. Tijdens de oorlog kon je moeilijk aan eten komen.
Je kreeg wel een paar rouwbonnen, maar voor weinig personen.

Na de oorlog werd alles soberder. Zeker in steden, waar ze minder vasthouden aan
oude gebruiken. In de provincie – plekken die geïsoleerd zijn – blijven ze het langst bestaan.
’ Dat er nu weer een tendens is naar meer en beter eten rond een uitvaart, is volgens Kok
een kwestie van welvaart en een hang naar gezelligheid.

Ook Brugman merkt dat een goede maaltijd voor saamhorigheid en een ontspannen
sfeer zorgt. Wat Rouwkost voorschotelt is de keuze van de familie. Dat kan een high
tea zijn, maar ook een driegangendiner. ‘Zoveel mogelijk biologisch en ook met genoeg
groenten. Ik zou bijvoorbeeld geen friet serveren, tenzij dat speciaal gevraagd wordt als
eerbetoon aan de overledene.’ Brugman kookt zelden op begraafplaatsen zelf. Liever is hij
bij de mensen thuis of op een andere persoonlijke locatie, waar hij minder last heeft van de
strakke tijdschema’s van een uitvaart. De begraafplaatsen en crematoria hebben
vaak contracten met grotere cateringbedrijven. Ook die gaan met hun tijd mee en
serveren op verzoek steeds vaker tapas, sushi of oesters.

Iedereen een steigerhouten kist
Uitvaartorganisatie Yarden, een van de grootste van ons land, houdt rekening met
specifieke wensen en brengt dat in haar laatste reclamecampagne duidelijk naar voren.
Woordvoerder Monique Brouwer: ‘Een begrafenis was gestandaardiseerd, maar wordt nu steeds
meer naar de wensen van de mensen ingevuld. Wij faciliteren alles. Wat jij wilt, regelen wij.
Dat kan Indisch zijn of tapas, van internationaal tot regionaal, zoals Bossche bollen in Den Bosch.
’ Brouwer merkt dat mensen elkaar beïnvloeden. ‘Na de begrafenis van Jan Wolkers wilde
iedereen opeens een steigerhouten kist, omdat hij die ook had.’

Om aan de eetwensen van de overledene en zijn naasten tegemoet te komen heeft
de Amstelveense begraafplaats Zorgvlied zelfs de hulp ingeschakeld van culinaire allesweter
en recensent Johannes van Dam. ‘We willen een goed pakket aanbieden voor tijdens de
condoleance. Johannes van Dam weet veel van verschillende eetculturen en adviseert
ons ook bij de keuze van cateraars’, vertelt Arpad Nesvadba, directeur van Zorgvlied.
‘Er worden op dit moment doelgroepen bepaald en daar komen passende gerechten bij.
Het is voor tijdens de condoleance, dus geen hele maaltijden, maar hapjes. Je hebt ook
maar een half uur of uur de tijd.’

Dat de standaard broodjes kaas steeds vaker plaatsmaken voor iets bijzonders ligt
volgens Nesvadba aan de individualisering van de maatschappij. Nesvadba: ‘Men ontkerkelijkt
en wil daar iets voor in de plaats hebben. Dat kan een gele kist zijn of housemuziek en
daar hoort eten bij. Men wil onderstrepen wat iemand betekende. Maar dat kan ook met
een Hemacake omdat diegene bij de Hema heeft gewerkt.’

Flamboyant en conservatief
De culinaire doelgroepen worden door Zorgvlied onderverdeeld in verschillende geloven,
flamboyante of juist conservatieve types, maar ook bijvoorbeeld Indische Nederlanders.
Het is de bedoeling dat iedereen een dergelijke catering kan betalen. Nesvadba:
‘We proberen het speciale menu zo scherp mogelijk te prijzen; het moet niet veel duurder
worden dan dat broodje kaas of die krentenbol.’

Brugman kan van Rouwkost nog niet rondkomen; hij heeft nu één à twee rouwcateringen
per maand. Brugman: ‘Mensen moeten nog vertrouwd raken met het concept.
Over een jaar of tien zal het wel ingeburgerd zijn.’